apprehendere

Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
108: "Secundo directe ad clariorem intellectum quaestionis est considerandum quod a sensu, sive errante sive non, potest intellectus apprehendere simplicia et statim universalissima.
Por eso es que el Aquinate dice: "Actus autem rationis, qui est discurrere, et intellectus, qui est simpliciter apprehendere veritatem, comparantur ad invicem ut generatio ad esse, et motus ad quietem" (38).
Veritas enim existentium radicaliter consistit in apprehensione quidditatis rerum, quam quidditatem rationales animae non statim apprehendere possunt per seipsam, sed diffundunt se per proprietates et effectus qui circumstant rei essentiam, ut ex his ad propriam veritatem ingrediantur.
Tomas de Aquino atribuye el conocimiento en presente a los sentidos, no advirtiendo la presencia mental: "Est autem proprium sensus quod cognoscitivus est rerum praesentium, vis enim imaginativa est apprehensiva similitudinum corporalium, etiam rebus absentibus quarum sunt similitudines; intellectus autem apprehensivus est universalium rationum quas potest apprehendere indifferenter et praesentibus et absentibus singularibus" (ST I-II, 15, 1 co).
El apprehendere es la realizacion plena o no que lleva a la adquisicion de una informacion especificadora del conocimiento de cosas por mediacion de un ejercicio, de la experiencia o precisamente por el estudio.
Buckley also borrows from the work of Bonaventure who highlighted the difference between apprehendere and comprehendere: "To 'apprehend' is to grasp something of reality--but only to touch on it, not to encircle it, not to grasp it definitionally.
Dinus quidam concivis meus, qui etate nostra gratissime dicacitatis adolescens fuit, casu preteriens per loca frequentissima sepulcris, aliquot sibi notos senes illic confabulantes comperit; qui ut iocandi peritum irritarent, iocari simul omnes--ut est etas illa loquacior --et manibus etiam apprehendere ceperunt.
713 (Rome: Marietti, 1952), 267: "Veritas enim existentium radicaliter consisit in apprehensione quidditatis rerum, quam quidditatem rationales animae non statim apprehendere possunt per seipsam, sed diffundunt se per proprietates et effectus qui circumstant rei essentiam, ut ex his ad propriam veritatem ingrediantur.
Quidquid enim ratio potest apprehendere ut bonum, in hoc voluntas tendere potest.