regere

References in periodicals archive ?
Quae si nomen regis a regendo sumptum est et decet regem regere alios et esse regulam aliorum, oportet regem in regendo alios sequi rectam rationem et per consequens sequi naturalem legem, quia in tantum recte regit in quantum a lege naturali non deviat; est tamen super legem positivam, quia illa sua auctoritate constituit [.
Hoc supponit quemlibet hominem gaudere consideratione personae coram Ecclesiae Iure, quia Ius Canonicum regere debet phaenomena juridica tendentia ad structarandam et ordinandam hanc Ecclesiae dynamicitatem non tantum ad intra, sed etiam ad extra.
Virgile (110) precise la tache du Romain : 'Tu regere imperio populos, romane, memento' (111) et Horace (112) critique la guerre civile precisement parce qu'elle detourne Rome de sa mission, la propagatio imperii.
4) De las raices latinas rectum, directum, dirigere, regere, que significan guiar, apacentar, y tambien regir, gobernar.
domesticVS speCVlATOR, propriVS CVrATOR, intimVS CogniTOR, adsiduVS obseruATOR, INdiuiduus arbiter, INseparabilis testis, malORVM imPROBATOR, bonORVM PROBATOR, si RitE animaduertATVR, sedulo COgnoscATVR, ReligiosE COlATVR, ita ut a Socrate IustiTIA et InnocenTIA cultus est, in rebus incertIS PRospecTOR, dubiIS PRaemoniTOR, periculosIS tutATOR, egenIS opitulATOR qui tibi queat TVM inSomniIS, TvM SignIS, TVM etiam fortasse coram, cum usus postulat, malA auerruncARE, bonA prosperARE, humiliA sublimARE, nutantiA fulcIRE, obscurA clarARE, secundA regERE, aduersA corrigERE), dove la struttura del passo e articolata in una lunga sequenza di cola asindetici, per la maggior parte bimembri, omeoteleutici o omeoptotici, allitteranti e anche anaforici.
Esta se deriva del vocablo latin regio, relacionado con el verbo regere, que significa dirigir, guiar, trazar limites o regir, y evoca, en una primera instancia, la connotacion de un espacio o un territorio.
Y Santo Tomas: Et ratio huius est quia regere est rationis; viri autem magis vigent ratione, et ideo praesidere debent (Colossenses, III.
5: <<Et utique magna et sancta imperatoris potestas, que cooperatrix est gratie Dei in pascendis ovibus eius veritatis geminibus et cui a Deo omnes regere concessum est, cui totius mundi pontifices ad concilium convocare, cui de sacramentis catholice fidei et celestibus negotiis tractare et ipsi pontificibus, ut inde tractent imperare per cooperantem sibi eandem gratiam collatum est.
tu regere imperio populos, Romane, memento (hae tibi erunt artes), pacisque imponere morem, parcere subiectis et debellare superbos.
Todo o pensamento medieval, a partir de Santo Agostinho, e atravessado pela oposicao entre regere (dirigir, governar, comandar) e dominar, que subjaz a antitese do rex e do tirano.