supponere

Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
Throughout the commentary the verb supponere occurs more than a hundred times.
Si enim volunt vos supponere adulteris, in hoc nolite subdi (BRUNO, Colossenses: 394A-B); Ibi require de hoc (sicut oportet in Domino) contra illos qui volunt abuti uxoribus (HUGO DE SAY CARO, Epistolas, 194).
DESCARTES, Principia philosophiae, II, 36: "Intelligimus etiam perfectionem esse in Deo, non solum quod in se ipso sit immutabilis, sed etiam quod modo quam maxime constanti et immutabili operetur: adeo ut, iis mutationibus exceptis, quas evidens experientia vel divina revelatio certas reddit, quasque sine ulla in creatore mutatione fieri percipimus aut credimus, nullas alias in ejus operibus supponere debeamus, ne qua inde inconstantia in ipso arguatur".
A nuestro juicio esto es una prueba adicional de que, o bien es imposible reducir el razonamiento practico a la figura del silogismo perfecto sin dejar elementos implicitos o sobreentendidos ([TEXTO IRREPRODUCIBLE EN ASCII], supponere, suppositio), o bien debemos forzar la estructura subyacente del razonamiento practico.
13) El II Concilio de Lyon en la constitucion 22 exige el permiso especial de la Sede Apostolica para la alienacion de los bienes sagrados, declarando la invalidez de la alienacion hecha sin este permiso y amenazando con la suspension a los clerigos transgresores y, a los laicos, con la excomunion: "Hoc consultissimo prohibemus edicto, universos et singulos praelatos ecclesias sibi commissas, bona immobilia seu iura ipsarum, laicis submittere, subicere seu supponere, absque Capituli sui consensu et Sedis Apostolicae licentia speciali .
33] Scotus argues that the Word, which subsists in Jesus's human nature as its supposit (from supponere, "to place under"), is formally man and that both the names "god" and "man," being common to several persons, are "ordered denominatively [ordinatur denominative]" in any one of them.
According to Wodeham, subject expressions formed from the nominalization of sentences can supposit for complexe significabilia: "'homo esse animal' potest supponere et sumi pro isto dicto propositionis .
in quolibet nomine duo est considerare: scilicet id a quo imponitur nomen, quod dicitur qualitas nominis; et id cui imponitur nomen, quod dicitur substantia nominis: et nomen, proprie loquendo, dicitur significare formam sive qualitatem a qua imponitur nomen; dicitur vero supponere pro eo cui imponitur"; In 3Sententia, d.
11) "Aliter accipitur `signum' pro illo, quod aliquid facit in cognitionem venire et natum est pro illo supponere vel tall addi in propositione, cuiusmodi sunt syncategoremata et verba et illae parses orationis, quae finitam significationem non habent, vel quod natum est componi ex talibus, cuiusmodi est oratio"; SL, c.