accusator

See: prosecutor
Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
Rei totius memoriam saepe una nota et imagine simplici conprehendimus; hoc modo, ut si accusator dixerit ab reo hominem veneno necatum et hereditatis causa factum arguerit et eius rei multos dixerit testes et conscios esse.
Sunt autem confessarius, tanquam iudex legitimus in illo foro; et peccator poenitens, tanquam reus simul et testis, adeoque advocatus accusator sui, tanquam is qui a se offensi Dei causam agat contra semetipsum.
66 y 86) en el que se alude a la imposibilidad de actuar como accusator (fiscal) si existia una relacion de patrocinio sobre el inculpado, o si esta se habia dado con alguno de los ancestros del abogado, lo que indicaria, de forma indirecta, que los vinculos entre patrono y cliente no siempre se mantuvieron de forma hereditaria.
2, 3, 4 (non modo accusATOR, sed ne obiurgATOR quidem ferendus est): obiurgator neol.
Sed contra argumentum <a> persona accusator argumentum sumpsit a factis, ut non a persona factum existimetur, sed a facto persona.
Quod si neque magnis in administranda re publica prudentiam, neque summis imperatoribus in bellis gerendis gloriam, neque illis ipsis philosophis quorum scripta admiramur, quorum doctrinam sequimur, famam studiumve uxores surripuerunt, quis tandem impius accusator ferendus est qui sanctissimum foedus accusare, qui eam rem criminari petulantius audeat?
The Scribe, Pharisee and "Accusator" of the Woman Taken in Adultery (from the Proclamation cycle) conspire together out of fear that Jesus will "breke oure lawe and make it lame" (24.44) and repeat several times that they are acting in the name of Mosaic law; Annas sounds precisely the same theme at the beginning of the Passion sequence: "The lawys of Moyses no man xal denye!" (26.168).
(5) Uetus Lazarus consuetudo est innocentiam criminandi: per multa concilia in sanctum Brictium, coepiscopum Turonicae ciuitatis, diabolicus accusator inuentus est; a Proculo Massiliensi in synodo Taurini oppidi sententiam calumniatoris excepit, 21 Sept.
57), where Jerome defends his translation of Epiphanius' famous letter to John of Jerusalem: 'ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta 1oquitur ...' (Epist.
2,32 vitam eius, quem arguit, ex ante factis accusator inprobare debebit et ostendere, si quo in pari ante peccato convictus sit; si id non poterit, si quam in similem ante suspicionem venerit, ac maxime, si fieri poterit, simili quo in genere eiusdemmodi causa aliqua commotum.