appetere

See: assault
Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
Non hoc est viduitas, secundas non appetere nuptias sicuti nec virginitas est, non nupsisse; sed quid?
Tristitia namque taedium est animi cum moerore quando mens quodammodo tabefacta, et vitio suo amaricata, interna bona non appetit, atque omni vigore emortuo, nullo spiritualis refectionis desiderio hilarescit: propterea ad sanandum hoc vitium deprecari nos oportet misericordiam Domini, ut ipse, solita pietate, animae taedio suo languenti, internae refectionis pabulum admoveat, ut quod ipsa absens nescit appetere, gustu praesentis admonita, incipiat amare.
19--Vtrique enim fortitudine et inbecillitate corporum separantur, Sed ideo virtus maxima viri, mulieris minor, ut patiens viri esset; scilicet, ne feminis repugnantibus libido cogeret viros aliud appetere aut in alium sexum proruere (ISIDORE OF SEVILLE, 1982-3, XI.
3) "Voluntas nostra omni finito aliquid aliud maius potest appetere et amare, sicut intellectus intelligere; et videtur quod plus inclinatio est naturalis ad summe amandum bonum infinitum, nam inde arguitur inclinatio naturalis ad aliquid in voluntate, quia ex se, sine habitu, prompte et delectabiliter vult illud voluntas libera; ita videtur quod experimur actu amandi bonum infinitum, immo non videtur voluntas in alio perfecte quietari" (Duns Scotus 1950-2005b: 205).
I, lectio 15, no 8 (71667): Cum forma sit quoddam bonum et appetibile, materia, quae est aliud a privatione et a forma, est apta nata appetere et desiderare ipsam secundum suam naturam.
29) "Asi pues, queda claro, en virtud de todo esto, que nosotros no intentamos, queremos, apetecemos ni deseamos (nihil nos conari, velle, appetere, neque cupere) algo porque lo juzguemos bueno, sino que, al contrario, juzgamos que algo es bueno porque lo intentamos, queremos, apetecemos y deseamos (sed contra nos propterea, aliquid bonum esse, judicare, quia id conamur, volumus, appetimus, atque cupimus)", Etica, IR, prop.
Even the Victorian Robinson Ellis noted that the verb appetere (cf.
Sicut nec potest aliquid in specie operari absque differentia specifica, sicut homo sine rationali, licet possit elicere actum conformem actui, quem eliceret, si esset tantum animal; sic in proposito, si poneretur voluntas secundum istum gradum priorem, ut vult aliquid secundum affectionem commodi praecise, immoderate appeteret beatitudinem, et si tunc conformiter eliciat, immoderate appetit, sed tune esset tantum appetere naturale, et in omni natura est appetitus ad beatitudinem suo modo; est si tantum esset ille appetitus naturalis, tune esset illud appetere intensissimum, vituperabile" (J.
Illa igitur affectio iustitiae, quae est prima moderatrix affectionis commodi et quantum ad hoc quod non oportet voluntatem actu appetere illud ad quod inclinat affectio commodi, et quantum ad hoc quod non oportet eam summe appetere (quantum scilicet ad illud ad quod inclinat affectio commodi) ilia--inquam--affectio iustitiae est libertas innata voluntati: quia ipsa est prima moderatrix affectionis talis" (J.
Naturaliter enim unumquodque appetit bonum, nec potest aliquis aliquid sibi appetere nisi sub ratione boni: nam malum est praeter voluntatem, ut Dionysius dicit, IV cap.
Vides ergo iam nihil nos locutione nisi ut doceamus appetere.