consuetudo

References in classic literature ?
It is true, that if the affection or aptness of the children be extraordinary, then it is good not to cross it; but generally the precept is good, optimum elige, suave et facile illud faciet consuetudo. Younger brothers are commonly fortunate, but seldom or never where the elder are disinherited.
Sed quamuis Sarraceni magna bella faciebant, consuetudo Semper fuit Christianorum, qui habitabant trans Serram et in tota Extrematura, sepe per singulos annos congregare se in cuneos, qui erant quandoque mille milites aut duo militia aut quinque milia aut decem milia aut plus aut minus, et ibant in terram Moabitarum et Agarenorum et faciebant multas cedes et captiuabant multos sarracenos et multam predam multaque incendia faciebant et occidebant multos reges et duces Moabitarum et Agarenorum et bellando destruebant castella et uillas et maiora faciebant quam accipiebant a Sarracenis".
(44.) Wim Decock, "Leonardus Lessius (1554-1623) y el valor normativo de 'usus et consuetudo mercatorum" para la resolution de algunos casos de concienciaen torno de la compra de papeles de comercio," in Entre hecho y derecho, ed.
(47) "et sic tanquam opinio vel scriptura unius privati, nullius est auctoritatis, nec meretur nuncupari consuetudo, sed opinio et testificatio cuiusdem Oberti de consuetudinibus et legibus imperialibus super feudis" (loc.
"Consuetudo", prolonged repetition of the same action and "opinio juris sive necessitatis", belief in the obligatory character of its usage.
Los elementos juridicos-canonicos relativos a la costumbre se articulan alrededor del principio del canon 27, consuetudo est optima legum interpres.
Quest'ultimo nella sua opera De lingua latina tenta di dimostrare come sarebbe possibile conciliare l'uso naturale della lingua (consuetudo) con i principi grammaticali dell'anomalia (anomalia) e dell'analogia (analogia).
The corpus of a rule of customary law is the existence of a usage (consuetudo) embodying a rule of conduct.
The first type is when the author glosses his poetic inventions justifying them not with ancient authorities, but by common usage (the Latin idea of consuetudo).
Ii, quos curagenda[ri]os sive curiosos provincialium consuetudo appellat, proprio arbitrio quos esse reos putaverint, feralibus car[ce] rum tenebris mancipare non dubitant.
8: <<Dicunt autem quidam quod istd poetae et philosophi, et praecipue Plato, non sic intellexerunt secundum quod sonat secundum superficiem verborum; sed suam sapientiam volebant quibusdam fabulis et aenigmaticis locutionibus occultare; et quod Aristotelis consuetudo fuit in pluribus non obiicere contra intellectum eorum, qui erat sanus, sed contra verba eorum, ne aliquis ex tali modo loquendi errorem incurreret, sicut dicit Simplicius in commento>>.