consulere

See: provide
Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
Unus Consultor aestimat quod retineri non debet: confessarius non potest obligare ad denuntiandum, sed monere, consulere tantum.
Arenga / Quoniam universis in orbe regibus, quibus omnipotens exordium creator humanum rem publicam regendam distribuit, propositum constat in commune justitiam colere, recta judicare populisque subditis quibus imperant juste consulere, dignum est et utile ut nos, quos ad regni fastigium regum rex et omnium dominus dignatus est attollere, ea quae sibi sunt placita debeamus cogitare...
Abiecto enim indigno humana ratione hoc iugo, et contemto servili auctoritatis et antiquitatis praeiudicio coeperunt magna quaedam et acuta ingenia non aliorum quidem placita, sed sua lumina consulere, principia vera, universalia, certa seligere, conclusiones iis inaedificare, et suae meditationis beneficio proprium atque domesticum sibi philosophiae systema condere; veritates autem per sectas omnes sparsas, separatas suisque dogmatibus iunctas in commodum aptumque systematis sui locum reponere: nihil vero probare et admittere, quod non rationis iudicio et veritatis evidentia sibi demonstratum certumque videretur esse.' Casini (1962), 259, n.
(64) " Redeat haec inquiens ad sententiam Domini, ut si evangelice et secundo ac tertio correptus non se correxerit, qui ab illo sicut ethnicus et publicanus haberi praecipitur, legis severitatem a principe necesse est sustinere cogatur, ne qui sibi consulere noluit, in pace vivere volentibus nocere possit " (HINCMAR, 1852, p.
[4] Pie memorie Clemens Papa VII etiam predecessor noster, animo reuoluens que et quam preclara et salubria prefatus Carolus Imperator illis calamitosis temporibus gesserat, qui procellis illis quibus omnia tunc erant inuoluta, nouum quasi sidus effulserat, et non ea quidem mente solum ut corona infulisque Imperialibus ab ipso Clemente predecessore insigneretur, sed ut Italie languenti assisteret, ac illi per tot annos bello, peste, fame laboranti opem ferret, toti [borro: que] denique Reipublice xristiane ob inmensum Turcarum apparatum maximo in discrimine versanti, suis omnibus viribus et copiis consulere in Italiam se contulerat.
Itaque non est (si optime tibi consulere velis, dum breuitati studes) cur aliorum haec de re scripta diutius euoluas, quandoquidem ex hoc vno Hermogene, veluti e perenne fonte, quidquid in tuum vsum transferre volueris, exhaurires.
<<in civilitate inferior est minus sufficiens sibi et minus sciens,--et in Ecclesia peccator inscius, superior autem est hierarcha, qui et potest consulere et reconciliare; ergo de lege naturae est quod nullus excludat inferiori recursum ad superiorem in necessitatibus, nec influentiam superioris in inferiorem, quia haec est communis utilitas membrorum ad invicem>>.
Daban respuestas desde un asiento elevado, ex solio, tamquam ex tripode: se acercaba el cliente, diciendo, licet consulere? el jurisconsulto respondia: consule: entonces aquel referia su asunto, y este concebia su respuesta, en una breve formula verbalmente o por escrito casi siempre sin dar las razones.
Admonere voluimus, non mordere : prodesse, non laedere : consulere moribus hominum, non officere.
I reckon that by this time my quatre fueille letter is arrived to you & that the bookes will speedily overtake it, Cave omnino ne vel minimum offendam vel abbatem vel uxorem tuam plurimi enim facio utriusque erga me affectum et meam apud illos existimationem, liber autem iste non est perfects in suo genere sed strictim et desultorie agit; sed neque est inutilis, apices rerum tangit si autem p[er]fects aliqd desideras oporteret ipsum Cornelium Agrippam de vanitate scientiarum consulere et praecipue Picum Mirandulanum contra Astrologos qui tamen mortus est an[n]o ab illis prfinito.
PRIMA PROPOSITIO: In rebus dubiis quilibet tenetur consulere illos ad quos spectat haec docere; alias non est tutus in conscientia, sive illa dubia sint de re in se licita sive illicita.
(45) Lambin, 27-28: "Constitui enim in hoc diuino poeta explicando & rudioribus commodare, & mediocriter eruditis consulere: hoc est, & iis, qui ex Homero nihil praeter verborum interpretationem, linguaeque scientiam petunt, & iis qui subtiliore quodam, ac politiore iudicio praediti, ea, quae ab Homero dicuntur, tum quomodo dicantur, tum ad quos veluti fonteis sint referenda, tum quam vtilitatem ad hanc vitam quotidianam afferant, intelligere volunt.