despicere

See: disdain
Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
1, 4, 5: <<magni autem animi proprium est placidum esse tranquillumque et iniurias atque offensiones superne despicere. Muliebre est furere in ira>>.
(15) * Cepit idem Erminigildus rex iuuenis terrenum regnum despicere et forti desiderio celeste querere, in ciliciis uinculatus iacere, omnipotenti Deo ad confortandum se preces effundere tantoque sublimius gloriam transeuntis mundi despicere, quanto et ligatus agnouerat nil fuisse quod potuisset auferri.
2 Quapropter ignari rerum temeraria iudicia suspendant nec perseuerent satis aut suspicere praeteritos aut despicere praesentes.
His disdain of diuitiae is cautiously gauged, he deploys that verb despicere with prudence.
137 I cannot see why we should not read despicere at 1.192 rather than take dispicere as its equivalent.
Magnam fortunam magnus animus decet, qui, nisi se ad illam extulit et altior extetit, illam quoque infra ad terram deducit ; magni autem animi proprium est placidum esse tranquillumque et iniurias atque offensiones superne despicere (1, 5, 4).