discedere

See: depart, leave
Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
Phyllida amo ante alias; nam me discedere fleuit et longum 'formonse, uale, uale,' inquit, Iolla.
Actus proinde est potestatis ac regiminis Episcopi dioecesani, praeviae auditioni subordinates; a cuius voto idem Episcopus dioecesanus discedere potest si, consilio rite aestimato, praevalentes conscientiae radones ad rem teneat.
nam citius paterer caput hoc discedere collo, quam possem nuptae perdere more faces (2), aut ego transirem tua limina clausa maritus, respiciens udis prodita luminibus.
En otro conjunto de fuentes se emplean los terminos de abire, discedere, recedere ab emptione, entre otros (19).
Entonces, cualquiera que sea el termino usado--resolvere y dissolvere, asi como discedere, recedere, abire a--, es el 'contrarius consensus' el principal supuesto de hecho resolutivo al que hacian referencia los juristas clasicos y el consejo imperial, y que reconduce a la idea generica de extincion de las obligaciones consensuales y a la remocion convencional del contrato con la respectiva neutralizacion de sus efectos.
Praetor eos, quoscumque intellegit operam dare non posse ad iudicandum, pollicetur se excusaturum: forte quod in perpetuum quis operam dare non potest, quod in eam valetudinem incidit, ut certum sit eum civilia officia subire non posse: aut si alio morbo laboret, ut suis rebus superesse non possit: vel si quid sacerdotium nancti sint, ut discedere ab eo sine religione non possint.
Qui discedere censent, alii statim dissipari, alii diu permanere, alii semper.
Licet enim a malis interim vita, moribus, corde ac voluntate separari atque discedere: quae separatio semper oportet custodiatur.
/ nam citius paterer caput hoc discedere collo / quam possem nuptae perdere more faces, / aut ego transirem tua limina clausa maritus, / respiciens udis prodita luminibus.
5: "Proprium philosophiae eius fuit a manifestis non discedere." (Quaestiones Disputate, vol.
The same line seems to underlie 168, 682, "nec latum digitum discedere." Some monks, Folly goes on to say, are so scrupulous that they will wear an outer garment which has to be made of hair (160, 547, "vt summa veste non nisi Cilicina vtantur").