effugere

See: flee
Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
94: 'Suscipe dolorem et te omnino existima esse in puncto mortis ita quod nullo modo effugere possis.'
(18) ...Quotus quisque istam effugere potest in tam maledica civitate?
ac ne sic quidem putidissimam eius iactationem licuit effugere; nam nihil melius esse dicebat quam sine turba lavari, et eo ipso loco aliquando pistrinum fuisse.
For Publius Cornelius Dolabella, another person to whom Cicero considered dedicating a book, it is difficult to account without resorting to political connections for an explanation: `Nunc autem [GREEK TEXT NOT REPRODUCIBLE IN ASCII] quo me vertam, volo Dolabellae valde desideranti; non reperio quid, et simul [GREEK TEXT NOT REPRODUCIBLE IN ASCII], neque, si aliud quid, potero [GREEK TEXT NOT REPRODUCIBLE IN ASCII] effugere, aut cessandum igitur aut aliquid excogitandum' (Att.
quod terrere potest corda incredula, qui non conpunguntur, ut agunt penitentiam de illorum crimina et rogent sanctum Rafahel, qui interpretatur Dei medicina, ut veniat et curet illorum crimina, ne diabulus eos captos ducat ad aeterna supplica, unde non possint effugere ad eorum temporalem letitiam, in qua habet totam fiduciam'.
Fielding's effugere dei - desertaque templa relinquunt offres a number of further possibilities, all Virgilian.
[...] Nec tamen astutulae anus miluinos oculos effugere potui.
Sic te seruato ut possint gaudere parentes, Nec soror acta tuis sentiat e lacrimis: Gallum per medios ereptum Caesaris enses Effugere ignotas non potuisse manus.