excedere

See: depart, leave
Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
(1) "Sciant, quibus moris est inlicita mirari, posse etiam sub malis principibus magnos viros esse, obsequiumque ac modestiam, si industria ac vigor adsint, eo laudis excedere, quo plerique per abrupta, sed in nullum rei publicae usum ambitiosa morte inclaruerunt." Agr.
1.15.5: <<Officium vicariae per Africam praefecturae intra eum numerum colligatur, ut trecentos minime possit excedere...>>; Nov.
Each, however, is a divine gift, each is a going out of oneself (excedere), each a transcending of self (teipsum transcendere), but in one one goes much farther than in the other.
Del latin excedere, significa tanto un cedere (retirarse de) que rebasa o extralimita, como una cesion hacia delante, un dar y ofrecer solicito.
Neque posset excedere limites consuetos, facultatemve seu beneplacitum").
1.15.5: "Officium vicariae per Africam praefecturae intra eum numerum colligatur, ut trecentos minime possit excedere ...".
Illa suis grates referens seruare statutas Iussit et in nullo naturae excedere metas.
Tum, q'a q' publica autoritate vel principis vel ciuitatis precia rebus imponunt, poiiunt deficere aut excedere i taxatione precij, idq' multis modis, odio aut fauore vendentiu, aut precibus ieu mueribus ab ipiis vedentibus oblates.
Keats once remarked that poems should surprise us with a "fine excess," a formulation that juxtaposes two Latinate words: "fine" (from finis, the end or limit) and "excess" (from excedere, to go beyond the limit).
illius intactae cecidere a pectore vestes, iam clipeus breviorque manu consumitur hasta (mira fides) Ithacumque umeris excedere visus Aetolumque ducem: tantum subita arma calorque Martius horrenda confundit luce penates, immanisque gradu, ceu protinus Hectora poscens, stat medius trepidante domo, Peleaque virgo quaeritur (1.
(9.) "[...] tanto in hac vita Deum perfectius cognoscimus quanto magis intelligimus eum excedere quidquid intellectu comprehenditur".