fateri

Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
Pars legitime terroganti partes legitime interrogata interroganti partes respondere tenentur respondere debet et respondere tenentur et fateri veritatem, veritatem integre et fateri nisi agatur de fateri.
verum nescio quid febriculosi scorti diligis: hoc pudet fateri. 5 nam te non viduas iacere noctes nequiquam tacitum cubile clamat sertis ac Syrio fragrans olivo, pulvinusque peraeque et hic et ille attritus, tremulique quassa lecti 10 argutatio inambulatioque.
[4.] YadollahBatebi, AlirezaMirzagoltabar, SeyedMostafaShabanian and Sara Fateri, 2013.
"Pa.: Ergo fateri debes motum corporis(...) esse compositum ex novissimo momento existentiae in loco (...) a quo fit motus, et primo momento existentiae in loco proximo adquem fit motus corporis".
1530 ("iudex ad veritatem aptius eruendam partes interrogare semper potest, immo debet, ad instantiam partis vel ad probandum factum quod publice interest extra dubium poni") e 1531 ("pars legittime interrogata respondere debet et veritatem integre fateri") del codice di diritto canonico (i canoni possono essere letti in Commento al codice di diritto canonico, a cura di Pinto, Citta del Vaticano 2001).
Amphiaraus foresees the coming catastrophe at Thebes, 'sed atra / sede tegi, et superum clausus negat acta fateri' (3.
non super hos divum tibi sum quaerendus honores, unde genus, quae terra mihi, quis defluat ordo sanguinis antiqui: piget inter sacra fateri. sed si praecipitant miserum cognoscere curae, Cadmus origo patrum, tellus Mauortia Thebe, est genetrix Iocasta mihi.
Nam in his quae de Deo dicuntur, haec maxima est scientia, ignorantiam fateri.
The former concerns those who have publicly, or pro fateri, said what [hey stand for: professionals.
Relictis authoribus quos vocant Classicos Academicis et paedagogis terendis, enitere per omnes quibus ignorantiam fateri secure poteris, libros aliis inventu difficiles exquirere.
(34.) The Latin original reads as follows: "Loqui de peccato sociali idem est ante omnia ac fateri peccatum cuiusque, ob solidam necessitudinem hominum inter se, tam arcanam et obscuram quam veram et certam, ad ceteros quodammodo redundare.
Verbal pointers to some `prophetic' role appear in Umbricius' introduction to his attack on Greeks in Rome (58-9): quae nunc divitibus gens acceptissima nostris/ et quos praecipue fugiam, properabo fateri. In combination, acceptissima and divitibus call to mind the standard phrase dis acceptus, for di and divites were etymologically related to one another.(54) The phrase suggests that Juvenal is imitating the sacral language of public revelation of privileged insights about the gods, while secularizing the context through substitution of divitibus for dis.