vitare

Mentioned in ?
References in periodicals archive ?
Quaestionem technicam hierarchiae finium Concilium Oecumenicum Vaticanum II vitare voluit, stylum pastoralem suscipiens (cfr.
ut vos, post factum divinum obsequium, nobilisque persone que ad dictum monasterium sepe confluunt, habeatis unde legendo, delectemini ac etiam discatis proficiscamini quod si ea que bene acta legeretis imitari, male autem vitare velitis immo quod quasi necessarium nobis videtur ut qui epigrammata legent tumulorum et illourum predecessorum nostrorum quorum cineres in dicta ecclesia vestra quiscunt, non longe inquirere habeant quam magnifica ipsi alii predecessores nostri fecerunt et quomodo semper eorum imperium, quod ab exordio valde mininum fuit, virtuose creverint, ita quod merito appellari possint semper augusti, quorum celebri gesta, si a subtilibus ingeniis decorata fuissent (.
O sentido de 'sorte, destino' testemunham essa frase de Tacito: Idem Catuadoe casus 'a sorte de Catuada foi a mesma' e de Cicero: Casum communem nec vitare nostrum quisquam potest .
vitare [d]ebem[us] [et] que [a]ge[re] Sub= 50 tilissime machine inimicorum nobis aperiuntur.
Quod si divinam iracundiam vitare volumus et severitatem eius ad clementiam provocare cupimus, servemus erga Deum religionis cultum atque timorem et usque in mortem custodiamus erga principes nostros pollicitam fidem atque sponsionem: non sit in nobis sicut in quibusdam gentibus infidelitatis subtilias(.
Sancta, inquam, atque Christiana moderatio hic, ut in omnibus, servanda est: ne, dum unum praecipitium nimium vitare cupimus, in aliud non minus periculosum incidamus" (van Limborch, letter 175,288).
Non enim videtur esse meritorium vel demeritorium quod aliquis sic ex necessitate agit quod vitare non possit.
Elixir Vitare," Gothic thriller set in the present and in Milan in 1630, at the time of the plague.
with thys orysoun, Da quaesimus, domine, populo tuo diabolica vitare contagia, et te solum deum pura mente sectari, and than Cor mundum crea in me, deus, with two
Nec tamen ca cautela vitare potuit quin aliqui perinde quasi non recte spreti ab eo atque posthabiti offenderentur, quorum unus Aristoxenus fuisse creditur, ur postea scriptis eius deprehensum est.