vitium


Also found in: Medical.
References in periodicals archive ?
Aximagn isimilique vitium endignate nam dolorum ut esto quias ministo voluptur assite ni omnis ute que pore sitem et accupta turiorro totassi sima veliqui occume Cae voluptia dunti il maiorep udiatur, sima non nobis dolorem volorectet ut expliatur sam, quas doluptati solor a core, si acea quia nit aut aliquat uribus aut et, occum adipsunt.
47), pues mientras que el uso irregular de la lengua constituye un vitium en una conversacion comun y se debe a un descuido, este puede convertirse en virtus si es empleado poeticamente con una intencion de expresividad u ornato.
22, pars prima, [seccion] I, [seccion] 16: "Hoc autem corrupti iudicis vitium [.
inter vitium psychologicum et vitium morum, seu inter abnormitatem psychicam quae consensum vitiat et difficultatem necnon divergendam characterialem inter partes ita ut vita communis difficilis evadere poterit: <<Che se la convalidazione riesce impossibile, perche osta un impedimento dirimente da cui la Chiesa non puo o non suole dispensare o perche le parti rifiutano di dare o di rinnovare il consenso, allora la sentenza di nullita non puo essere negata a chi, secondo le prescrizioni canoniche, giustamente e legittimamente la chiede, purche consti dell'asserita invalidita, per quel constare che nelle cose umane suol dirsi cio di cui si ha morale certezza, che cioe escluda ogni dubbio prudente, ossia fondato su ragioni positive.
765-71), and Artemona of Asinaria says to her husband, faxo ut scias quid pericli sit dotatae uxori vitium dicere (I'll make sure you know how dangerous it is to speak ill of a dowered wife
Ad secundum cum dicitur, quod sit vitium infidelitatis hoc credere, et recedere a recta fide.
His personal library (Aldea) included two copies of Guillaume Peraulfs mammoth Summa de virtutibus et vitiis, as well as a copy of his contemporary Angelus de Clavasio's Summa de casibus conscientiae, a "best-seller" of its era, noteworthy for its careful qualifications of the conditions of the vitium linguae of mendacity (Sommerville).
4) The vitium curiositatis was a thicket of aspects of human knowing each errant in its own way.
Tristitia namque taedium est animi cum moerore quando mens quodammodo tabefacta, et vitio suo amaricata, interna bona non appetit, atque omni vigore emortuo, nullo spiritualis refectionis desiderio hilarescit: propterea ad sanandum hoc vitium deprecari nos oportet misericordiam Domini, ut ipse, solita pietate, animae taedio suo languenti, internae refectionis pabulum admoveat, ut quod ipsa absens nescit appetere, gustu praesentis admonita, incipiat amare.
Est enim addere stimulum stimulo quod est incurrere vitium officiperdi, ita quod memoriam suam voluntatem et animam omnino conformet voluntati altissimi.
Mummi, qui Corinthum excidit; item Liviam Ocellinam ditem admodum et pulchram, a qua tamen nobilitatis causa appetitus ultro existimatur, et aliquando enixius post quam subinde instantis vitium corporis secreto posita veste detexit, ne quasi ignaram fallere videretur.
That Dante's position is constructed upon a standard locus ("figura est vitium com ratione"), and from the tradition of grammarians such as Donatus and Priscian, nonetheless hardly explains the value the poet assigns to figures of speech and rhetorical devices in Chapters 24-25.